نحوه ایجاد توپولوژی در STP

از اساسی ترین جنبه های طراحی و پیاده سازی شبکه های کامپیوتری، توپولوژی شبکه است. به همین دلیل پروتکل STP (Spanning Tree Protocol) نقش مهمی در جلوگیری از حلقه های...

بدون دیدگاه
28 مهر 1403
10:00

از اساسی ترین جنبه های طراحی و پیاده سازی شبکه های کامپیوتری، توپولوژی شبکه است. به همین دلیل پروتکل STP (Spanning Tree Protocol) نقش مهمی در جلوگیری از حلقه های شبکه و بهینه سازی مسیرهای داده ایفا میکند. در این مقاله نحوه ایجاد توپولوژی در STP را بررسی خواهیم کرد.

دوره‌های آموزشی CISCO در دوران آکادمی

اگر به یادگیری CISCO و تبدیل شدن به یک متخصص CISCO و شبکه علاقه‌مند هستید، دوران آکادمی دوره‌های آموزشی متنوع و کاملی را برای شما فراهم کرده است. این دوره‌ها به شما کمک می‌کنند تا از مبانی ابتدایی تا مفاهیم پیشرفته را فرا بگیرید و مهارت‌های لازم در حوزه شبکه را کسب کنید.

۱. مفهوم STP و توپولوژی

پروتکل STP به جهت شناسایی و حذف حلقه ها در شبکه های اترنت طراحی شده اند. STP یک درخت اسپنینگ ایجاد میکند که با آن توپولوژی منطقه شبکه را مدیریت میکند. در این توپولوژی، تنها یک مسیر فعال برای هر زوج از سوئیچ ها وجود دارد.

۲. مراحل ایجاد توپولوژی در STP

شناسایی سوییچ ریشه

تعیین هزینه مسیر

انتخاب لینک‌های فعال

به‌روزرسانی توپولوژی

شناسایی سوییچ ریشه
تعیین هزینه مسیر
انتخاب لینک‌های فعال
به‌روزرسانی توپولوژی
شناسایی سوییچ ریشه

اولین قدم در ایجاد توپولوژی، انتخاب یک سوئیچ ریشه یا (Root Bridge) است. سوئیچ ریشه درواقع سوئیچی است که کمترین اولویت Bridge ID را دارد. این انتخاب توسط پروتکل STP به صورت خودکار صورت میگیرد.

تعیین هزینه مسیر

بعد از انجام عملیات انتخاب سوییچ ریشه، STP شروع به محاسبه هزینه های مسیر به سمت سوئیچ ریشه میکند. هزینه هر لینک طبق سرعت آن مشخص میشود. سوییچ ها از این اطلاعات برای انتخاب بهترین مسیر به سمت سوییچ ریشه استفاده میکنند.

انتخاب لینک‌های فعال

STP با به کارگیری اطلاعات هزینه مسیر، لینک های فعال را انتخاب میکند و بقیه لینک ها را به حالت غیرفعال یا Blocking درمی اورد تا حلقهها بروز نکنند. این انتخاب به صورت خودکار انجام میشود.

به‌روزرسانی توپولوژی

در صورت تغییر در توپولوژی شبکه (مانند اضافه شدن یا حذف سوییچ‌ها)، STP به طور خودکار توپولوژی جدید را شناسایی و به‌روزرسانی می‌کند. این قابلیت به STP این امکان را می‌دهد که به طور پویا به تغییرات پاسخ دهد.

جهت دریافت اطلاعات بیشتر درمورد دوره‌ها و اساتید با مشاورین دوران آکادمی در ارتباط باشید.

ارتباط با ما

۳. نکات مهم در ایجاد توپولوژی STP

اولویت سوییچ‌ها

مدت زمان convergence

استفاده از نسخه‌های جدید

اولویت سوییچ‌ها
مدت زمان convergence
استفاده از نسخه‌های جدید
اولویت سوییچ‌ها

انتخاب سوییچ ریشه تحت تأثیر اولویت سوییچ‌هاست. برای بهینه‌سازی توپولوژی، می‌توان اولویت‌ها را به صورت دستی تنظیم کرد.

مدت زمان convergence

زمان لازم برای برقراری توپولوژی جدید در صورت تغییرات می‌تواند تأثیر زیادی بر عملکرد شبکه داشته باشد. تنظیمات بهینه می‌تواند این زمان را کاهش دهد.

استفاده از نسخه‌های جدید

نسخه‌های جدید پروتکل STP مانند RSTP (Rapid Spanning Tree Protocol) و MSTP (Multiple Spanning Tree Protocol) به بهبود کارایی و سرعت واکنش به تغییرات توپولوژی کمک می‌کنند.

ایجاد توپولوژی در STP فرآیند پیچیده‌ای است که نیاز به درک عمیق از ساختار شبکه و تنظیمات سوییچ‌ها دارد. با پیاده‌سازی صحیح STP، می‌توان از بروز حلقه‌ها جلوگیری کرده و عملکرد شبکه را بهینه کرد. این پروتکل به‌عنوان یکی از ارکان اصلی شبکه‌های اترنت، به بهبود پایداری و کارایی شبکه کمک می‌کند.

بیشتر بخوانید :